"Seamos sinceros, o orgullo non vá de homosexualidade, vá de drogarse, vá de promiscuidad e sexo rápido e fácil e vá de validación a través de cuerpos que están hipertrofiados de formas quínicamente facilitadas múxas veces, múxas veces. Entóns, a día de hoje se vemos realmente o peso que tiene a celebración do orgullo, vemos que a cuestión inicial sobre reivindicar unha orientación sexual queda totalmente en un segundo ou tercer plano, máis quando ideológicamente se mezcla con outras cuestiones como o queer ou o trans. Entóns, o orgullo que inicialmente nace como unha fiesta para reivindicar unha orientación sexual se convierte a día de hoy en unha fiesta promovida por o consumismo, o materialismo e evidentemente un factor de globalización a nivel mundial, ya que é unha fiesta que se celebra en todo o mundo. Portanto, quando digo que o orgullo non vá de homosexualidade, estou falando que té que ver con tres cuestiones moi importantes entre o ser humano. A primeira té que ver con a alteración do estado de ánimo a través da música, a través do baile, a través das substâncias, alcohol incluído, evidentemente. A segunda té que ver con a sexualidade, non con a orientación sexual, sino con a sexualidade, a través do sexo promiscuo en ambientes donde, con unha gente desconocida, se practica todo tipo de actos sexuales mediante también esas substâncias, muchas veces. E a terceira té que ver con a validación que se produce, non só a través das relações sexuais, sino também con toda a exhibición de os corpos nas carrozas, dos maquillajes etc. E que se entra en cánones de belleza ou en cánones estéticos que muchas veces tenen que ver con a adulteración a través de anabolizantes, hormona de crecimiento ou testosterona. Entón, a pregunta aquí non é orgullo sim, orgullo non, sino para mi a pregunta é de que vá a día de hoy, julho de 2026, xa non sei ni o día que vivo, de que vá realmente o orgullo. Os leo en comentarios."