"Ve 19 yaşına kadar annesinden bir tokat bile almayan bir çocuğu bu şekilde canince katleden insanlara nasıl bir anne yüreği dayanır bunu görüyorum size. Bir insan nasıl bunlara bu kulak verebilir, nasıl bunlara dayanabilir ama ben dayandım ve dayanacağım. Ben Ali İsmail için ayakta duracağım ve bu katillerden hesap soracağım. Bay bu katillerden hesap soracağım. Ali İsmail küfür etti diyorlar, böyle savunuyorlar kendilerini. Ali İsmail en ufak bir lanetti bile bilemeyen bir çocuktu. Ben otuz sekiz gün boyunca oğlumun hayata tutunması için, hayata geri dönmesi için direndim, direndim, bekledim. Ve Ali İsmail direnecek dedim. Çünkü Ali İsmail hayvanlara, insanlara, doğaya, toprağa, çocuklara hayran bir çocuktu. Gerçek bir vatan seven bir çocuktu. Çocukları eğiten eee engelli kardeşlerimize nice kapaklar, çuvallarca kapak toplayan bir çocuk köy okularına kitap götüren benim oğlum arkadaşlarını toplayıp huzur evine gidip o yaşlara kitap okuyan bir çocuktu. Nasıl hangi vicdanla ev kaldırabildiler oğluna? Ne kadar sevindim bu kusurata. Ben oğlunu eski şehire bu halde gönderdim. Ama maalesef tefenle aldım ben oğlunu. Benim oğlum severek eski şehire gitti. Benim oğlum eğitmen olacaktı. Benim oğlum tercüman olacaktı. Benim oğlun niçin evlatlar yetiştirecekti? Ama maalesef bu katiller aldı benim oğlumu. Ben adik bir yargılamı bekliyorum. Bunu bekliyorum sizden. Ve o katilleri savunacak avukatlara onlar darbarını ellerini vicdanlarına koyup öyle bir bir yargılama yapsınlar, öyle bir savunma yapsınlar."