"Συνήθως η μουσική μου είναι χαρούμενη με θλιμμένους στίχους. Ας πούμε και το ατελέ, το σε είχα δει σε ένα πάρτι. Είναι οι στίχοι, αν τους διαβάσεις σκέτους, είναι πολύ θλιμμένοι. Τι είναι για σένα το ατελέ, όταν ακούς αυτή τη λέξη τι σου έρχεται στο μυαλό. Μία λέξη μου έρχεται, νομίζω, η αρχή και η αθωότητα. Θυμάμαι πώς γυρίσαμε το βίντεο κλπ για αυτό, που ήμασταν όλοι στην αρχή και προσπαθούσαμε για τη μουσική μαζί με τον Ακήλα και είχαμε μαζευτεί με μία κάμερα ένα σκηνοθέτη που μόλις ήθελε να ξεκινήσει να μπει στη σχολή της σκηνοθεσίας και πήραμε την άδεια για να γυρίσουμε στο Τελεφερή και έγινε όλο κάπως, μου έχει μείνει μια πολύ γλυκιά ανάμνηση από αυτό ότι το κάνουμε επειδή μας αρέσει και όχι επειδή πρέπει να βγει κάποια δουλειά."