"Comisaria, le teno que confesar algo. Tras Gaza, tras mil días de genocidio, yo soy outra persona. Nadie pode convivir con tanto horror sin cambiar a súa forma de estar en el mundo, de verse a sí mismo e a la humanidad. Hoy debatimos sobre Israel, pero en realidad debatimos sobre nosotros. Sucedeo e puede volver a suceder, nos lo advirtió Primo Levi, despois de Auschwitz. E nosotras que le dijimos? No, nunca máis, lo prometimos. Mentimos, está volviendo a suceder. Ustedes se facen fotos con os responsables. Somos mexores que aqueles que miraron ao outro lado quando deportaban a judíos como Primo Levi. Somos peores, porque ahora non podemos dizer que non sabíamos, e tan siquiera que non participávamos. Quando nos preguntamos por quen doblan as campanas, doblan por nosotros. ¿Qué será de nosotros? Despois, Tegaza, senhora Comisaria. Los lugares máis oscuros del infierno nos esperan. A la derecha, que hoy non está aquí, por su participación en el genocidio, por deshumanizarse, e a nosotros, por non impodirlo."